Volkan Çelebi – Yeşim Keskin soruyor: Kitaplarınızın birinde, yalanı, aldanmayı ve hakikati çözümlüyorsunuz. Lacancı açıdan ya da Lacan etiğinde bu kavram ne anlama gelmektedir?
Jean-Michel Rabaté* yanıtlıyor: Lacan’a göre, hiçbir zaman aldanmadığını düşünenler, herkesten fazla aldanmışlardır, buna Freud da dahildir. Erken sürrealist altyapısına sadık kalarak, Lacan her zaman, “hakikatin bir kurgu yapısına sahip olduğunu” iddia eder. Bir semptom, böylece hem başarılı bir hata hem de dürüst bir yalandır. Ki bu, Baudrillard gibi post-modern düşünürlerin iddia ettiği gibi, hakikat yoktur ya da sadece “yorumlar” vardır anlamına gelmez. Tersine, hakikatler vardır; fakat bunlar ideolojik ağlarda her zaman “boşluk”lar olarak ortaya çıkarlar. (Kaynak: MonoKL, Lacan sayısı, 2009 Yaz)
*Pennsylvania Üniversitesi İnsan Bilimleri Fakültesinde profesör. Modernizm, psikanaliz, çağdaş sanat, felsefe, Beckett, Pound ve Joyce üzerine otuzdan fazla kitap yazmış ve edit etmiştir.
