âdemin kizlarindan biri

biri var burada sadece biri herhangi biri gibi bak ona

sadece bak ona ve bakmaktan sakınma

o bir rüşeym ama kendini duyuyor

kulağından sesler

dilinden tatlar

ve göğsünden uzak istekler geçiyor

–denmiş miydi?

geçiyor yalnızca salınarak bir salda fırtına

sadece sen oku diye yazarak havaya hemen silinebilir

bir pasaj bir kıta bir işaret bir arma

duman da olabilir burası uzak burası bir çıkmaz burası bir ada

tamada

sen o dumanı okuyarak

yürüyerek ve dizlerinde paçavra

ve uzamış saçların karışmış güzelim sakalına

senden neyi istediğimi hiç bilmeyerek

tutkuyla yürüyorsun istemli sanarak kendini

meğer eski bir laftır

biraz ufunet ve küf kaplı

yalan olmuş derler söze değmez sözler

ağır ince sıcak ılık birden hızlanan trenler

edenlerden olmalı erine niyaz

bana ikna edici uzun sözler yaz bana kırıcı

çok kırıcı, yüzünü fotoğrafla tutmak hatrımda

ama 99

kerre adını söylersem o gece giriyorsun rüyama

yalnızım diyor yalnızdır dır

güçlüyüm diyor tek başına bir tümendir dir

ona güvenip sayarsın tanıyabilsen ama yoksun sen

sana bakınca ardın görünüyor

konuşsan sessizlik dağılmıyor

dokunabilsen -ah yararı yok yararı yok- pürüzler düzleşmiyor

(not: ah burda bir şiir cümlesi değil gayri ihtiyari oluyor

foule son nom!

ceux qu’on n’a jamais vu, ceux qu’on ne connait pas)

(henüz yayımlanmamış "Azmettirici" şiirinden bir bölüm)