hayriye ünal
29 Takipçi | 0 Takip
15 11 2009

DERGİ ADLARI

ğ dergisi ve ş dergisi peş peşe gelince dikkatimi çekti dergi isimleri. şu sıra beyaz manto’ları topluca okurken de oğuz atay’ın o muhteşem öyküsünü yad etmekteydim ki dergi isminin aslında oldukça önemli olduğunu bir kez daha fark ettim. önceden a dergisi vardı, yani varmış. benden çok önce. k diye edebiyat magazin dergisi çıkıyor, bazı yazar arkadaşlarım eşleri kızları okusun diye de alıyor. e dergisi vardı önceden bol fotoğraflı. p dergisi çıkmaya devam ediyor mu takip etmedim hiç. v diye bir magazin dergisi var galiba. çn var. ama onun açılımı var. dergi adları gelip harfe dayandı diyebiliriz.

hece, kelime, sözcükler, yazı diye dergi adları da oldukça fazla. nokta, bir nokta, üç nokta, virgül, ünlem, parantez… içerikleri ve kaliteleri söz konusu olmamak üzere elbette, hiçbirinden bir isim fikri olarak hoşlanmadığımı söyleyebilirim. belki h dergisi olsa hoşlanabilirdim, adımın baş harfi diye, ama öyle bir dergi de varmış zaten, kürtçe bir dergi.

elma, nar gibi meyve adlarından hele hiç hazzetmiyorum.

dergi veya site adı önemli. sayılardan elde edilen isimler nispeten iyi. onaltıkırkbeş uzun olmasa fena bir isim değil mesela. üç çiçek üç adet çıktığı için yerini bulmuş gibi. yedi iklim hem yedi sayısının örfi yükü hem de iklim sözcüğünün köhne etkisi yüzünden kaybediyor. 

pusula, diriliş, güney, büyük doğu, doğu batı, yönelişler, şehrengiz, kaşgar, özgür edebiyat, araf, mizan, öteki siz, dergâh vb. gibi “aşırı” anlamlı olanlar fazla buyurgan geliyor bana. yönlendirici olmayacak isim dediğin. ama büyük doğu zamanı için çok doğru bir isim gibi görünüyor. bu da önemli.

başına “yeni” sıfatı getirilen isimlere veya yabancı dilde konan isimlere hiç girmeyeyim. latince olan cogito ve conatus istisna sayılabilir. şair çalışıyor eğer türkçe bu şekliyle kullansaydı adını son derece güzel olurdu.

alan, yordam, dönem, varlık gibi isimlerse tuhaf bir nötrlüğe sahipler. merdiven, mühür, bumerang gibi nesne isimleri de öyle. ipek dili edebiyata hak etmediği bir yumuşaklık veriyor.

vakit veya zaman adlarını kullanmak da fena halde demode artık. ikindi yağmuru, ikindi, aylık dergi , ay vakti vb. akşam ve sabah nedense gazetelere konmuş. günlük devinimi anımsattıkları için olsa gerek. bir istisna: geniş zamanlar bence iyi bir dergi adıydı. sonsuzluk ve bir gün fena bir isim sayılmaz ama fazla uzun.

renkleri kullanmaksa son derece basit bir seçim. turuncu, mavi, mor taka, mavi yeşil, gri, kırmızı… siyahî zencileri anımsattığı için istisna edilebilir.

devinim, halkın dostları gibi devrimci isimler nedense bana çok güzel geliyor ama bu tarzın bütün olasılıkları kullanılmış sanki.

edebiyat, edebiyat dostları, şiir sanatı, şiirlik, şiiri özlüyorum, şiir atı,  dize, türk edebiyatı gibi konusunu vurgulayan isimler duruma göre değişkenlik arzediyor. şiir atı tahta atı anımsatıyor, hoş.

öküz, akatalpa, broy, ağır ol bay düzyazı, poetikhars ilginçlikten kurtarıyor.

son kişot, son at sözcük oyunu nedeniyle bir an ha dedirtiyor ama yeterli değil.

karagöz içeriğine ters şekilde geleneksel bir değere atıfta bulunuyor. ama deyim olarak karagözlülüğü anımsatınca kulağa hoş gelebilir.

hayvan isimleri de ilginç olabilir, öküz, gergedan veya tay gibi tek başına değil ama.

0derece, zinhar, altyazı, yasakmeyve, beyaz manto, ücra, karayazı, izdiham, hayalet gemi, son duvar, heves, ludingirra, başıbozuk, atlılar, gerçek hayat, (biraz) hariçten gazel –yine içerikleri hiç söz konusu olmaksızın- sevdiğim dergi adları diyebilirim. şiir gibi oldu ha! sevdiğim dergi adları gibi.                    


2054
0
0
Yorum Yaz