âdemin kizlarindan biri

Karagöz’ün son çıkan sayısında (sayı 8) Murat Üstübal konu komşuya kulağa da küpe yazmış. Değerli küpeler bence. Yazısından bazı bölümleri buraya aktarmak yerinde olsa gerek. Çakmak babında. Hava sıcak. Ankara Temmuz. Saz sivrisinek.   

“İkinci Yeni günümüz şiirine yetiyor mu? Bu soruya olumlu bir yanıt vermek pek mümkün görünmüyor bizim açımızdan.

“[B]irey (…) [k]entin karmakarışık mekânsallığında (kozmopolitliğinde) birbirinden farklı etkilere maruz kalırken, tepkisini etkileşimlere açık bir zeminde keşfettiği farklılığını dışa dönüklüğü ile birleştiren yeni insanın dili de kendinin farklılığının özerkliği içinde değerlendiren bir şiirin izindedir artık.

“(…) İkibinlerin şiiri şiir yazmaktan öte kendi şiirini ölçecek eleştirileri yapmakta ve poetikasını belirlemekte yetersiz kalınca, merkezileşme eğilimiyle beraber kendi taşrasını da üretmiştir. Tartışılmayan ve hesabı verilmeyen her şiir anlayışı eninde sonunda suale çekilir, bu gayet normaldir.

“(…) Derrida, Deleuze, Cioran, Nietzsche ve diğerlerini de tam ters taraftan cezalandırmaya kalkanlar var. ‘Aşırılığın Peygamberleri’ni kim bir kenarda tutabilir! Hâlbuki yaşamın her alanından katkıları görür, değerlendirir şiir, hiçbir olanağı geri tepecek değildir. Geri tepen sadece eleştirilerin mesnetsizliği oluyor böyle olunca. Güntan’ın ‘Parçalı Ham’daki Cioran alıntılarını, Lale Müldür’ün kuantum esinlenmelerini ve birçok ideolojik ya da siyasi yaklaşımlı şiirleri hoş karşılayacaksınız; ama felsefeyi bir şiiri alımlama ve çözümleme yöntemi olarak değerlendiren başka şiir anlayışlarını hor göreceksiniz, olmaz böyle şey yoksa rüya mı!

“(…) Felsefe kimi kez şiire rehberlik yapabilir, bilim ve ideolojiler kadar! Ama aşırı kavramsallaştırmaların yersiz yurtsuzluğunu ve köksapsallığını yitirdiğini gördüğünüz yerde bir tekmeyle hepsini uzaklaştırmak da caizdir. Amaç ne ikon-şiire varmak, ne de acziyetini felsefenin kollarında hafifletmek, asıl varılması gereken hedef akışkanlığın yaşamın lehine kullanılması. İç doğa ile dış doğanın bir bütün oluşturduğunu ve bunların bir akışkanlık içinde var olduğunu duyumsatabilmek.” (“Yeni Şiirden Konu Komşuya”, Karagöz, Temmuz-Eylül 2009)