âdemin kizlarindan biri

TRISTAN VE ISOLDE


sade, basit, öz, aşk, ölüm, şiir, acıklı, romantik... tam çelişki.
ünlü aşklar sırf edebiyat için yaşanmış gibidir, yaşanmışsa tabii. hiç öyle olmadıklarını düşünmek üzücü. dünyanın herhangi bir yerinde anlatıldığı kadar derinlikli, yaşayanın da onu aynı anda görüyor olması ilginç olurdu, olsun istiyor insan. ama aşk göstergeleri yayan bir kaynağın çoğunlukla bu göstergelere hakim olmayışı, bu göstergelerin hiçbir zaman sahibi olmamış olması ilk kez aşık olanda sonradan büyük düş kırıklığı yaratır. fakat aynı kişi ikinci defasında göstergeleri izler ve kaynağın bu aşkın dışında olduğunu bilir, hep bilir. bir başka deyişle, aşk hep tek kişiliktir, bütün destanlar, filmler tersini söylese de.   
ünlü olmayanları zaten bilemiyoruz, bildiklerimizin çok üstünde ama dil yetisinin berisinde kalanlar var bir de.   
tüm bu ümitsiz tespitlere eklenecek son şey -ama eklediğim şey- şu basit ama harika şiir olacak:

"a man a woman; a woman, a man
tristan, isolde; isolde, tristan"

(gottfried von strassburg)

Anneannem Tatardı ama Tatarca bilmeyen bir Tatar. Üç aluçan ne demektir bilmiyordu. Üç aluçan öç alıcı demektir. Bunu bilmediği için alacaklı olarak öldü o. Musallada yatarken iyidir dediler. Bu ona azdı. En kötüsü için bile iyidir diyecek biri bulunabilir değil mi? O hakikatli bir kadındı.