âdemin kizlarindan biri

ELEŞTİRMEN ŞAİRE TESLİM OLURSA onun gizli buyruklarını uygular. Bu buyruklar, şairin ortaya koyduğu imajda, yazılarında ve özyaşam öyküsünde yer alan göstergeler zinciridir. (…)

*

YAZIYLA BİR ŞAİR bölümünde Hayriye Ünal, Haydar Ergülen şiirini yazdı:

(…) Okuyucu, eleştirimin temeline yönelik olarak “niçin sarsıcı olsun ki şiir” diye bir soru yöneltebilir. Hiç değilse iyi bir şiir okuyucusu olarak sarsılmayı beklemem benim kişisel beklentim olmakla açıklanamaz. Bunu bekleyen birçok kişiyi biliyoruz şiir tarihinden (örn. Korkulu Ustalık’ta s. 511, T. Uyar: “Mesele sadece güzel şiir, ‘antolojik’ şiir yazmak değil, bir parça da bir şeyi sarsan şiir yazmak”). Her zaman daha iyi bir şiiri özlüyorsak ve şiir eleştirisi de bunun için gerekliyse, gündemde bir şekilde yer tutan şiirleri daha iyisi konusunda sınama hakkımız da vardır. Dolayısıyla bu yazı, bu şiirlerin beni niçin hiç etkilemediğini, hatta saf retorik olup olmadıkları konusundaki şüphemin nedenini merak etmemden doğmuştur. Bunun yanıtını sadece şiir değil, şair de veriyor gibi. (…)

*

SAYIYLA 1 DERGİ bölümünde devrimci edebiyatın önemli adımlarından biri olan DEVİNİM LX dergisi inceleniyor:

Haluk Aker “Geçtiğimiz ay da edebiyat dergilerinde dişe dokunur bir şey bulamadık. Sanki hepsi sözleşmişler gibi ‘dergi çıkarmak için’ çıkıyorlar. Bir atılım isteği, bir silkiniş umudunu bile vermiyorlar. Bu açıdan edebiyata saygı duyan, onun gelişim olanaklarını arayan herkes dergiler’e karşı ciddi bir tavır almalıdır.” diyor. O yıllarda yayımlanan dergilere dikkat edelim: A, Diriliş, Yeni Dergi, Soyut, Türk Dili, Varlık, Dost, Yeni Ufuklar, Yapraklar 65, Ortam, Değişim, Şiir Sanatı, Yön…

*

GEÇMİŞTEN GEÇMEMİŞTEN 1946 yılına dair Oktay Rifat’tan bir gözlem