âdemin kizlarindan biri

1976 Ankara doðumlu Eren Aysan’ýn ilk þiir kitabý olan Vesikalýk Fotoðraf Yasakmeyve yayýnlarýndan çýktý. Anlamsal vurgunun tümüyle fiile toplandýðý bir þiir bu. Gündelik eylemlerin envanteri tuhaf bir þekilde anlamsýzlýðýn merkezileþtiði ve kesinlikle cinsel olmayan bir cinsel eylemin merkezinde durduðu bir anafora hizmet ediyor. Muðlaklýðý hiç barýndýrmayan, söyleyiþi net, üslubu rahat bir þiir yazýyor Eren Aysan, ama sýk sýk þiirlerin özellikle giriþ kýsýmlarýnda kliþe ifadelere boðulduðunu görüyoruz. Daha doðru ve kapsamlý bir ifadeyle söyleyecek olursam, giriþte kliþe birkaç enstantane ile baþlayan þiir sýrf sonuna hazýrlanmýþ gibi vurucu bir tonla bitiyor.

         Gövde, bu þiirde sýk sýk kendisini gösteren, ama malzemeye dönüþmeyen bir þey. Bunun kaynaðýnda, þairin yaþantýyý þiire dönüþtürme acelesi yatýyor. Bu acele, garip þekilde, yaþantýsal olaný yaþantýsallýktan çýkarýyor. “2 kilo 750 gram dünyaya gelen nurtopu / kendinden menkul bir devrimcinin çocuðu / nasýl da 2 galon alkolle büyüdü” Bu kesinlik/keskinlik ve somutluk çok þiirsel. 
         Eren Aysan, tecrübeden sonraki yalnýzlýkta yazýyor. Nesneler ve çevre, hep bu temanýn etrafýný dolduran malzemeler. Tecrübeyi manevileþtirmeye çalýþmamasý, bence, bu þiirin avantajý. Sözgelimi Bejan Matur’un tecrübeyi iþin içine katmadan, her þeyi manevileþtirme çabasýnýn tam da zýddý bu.